Istorijat zaštite i pravni status dobra
Na inicijativu Podružnice Srpskog biološkog društva iz Subotice iz 1954. godine, Zavod za zaštitu prirode i naučna proučavanja prirodnih retkosti NR Srbije doneo je prvo rešenje o zaštiti Ludaškog jezera 14.06.1955. godine za period od tri godine. Prvi celokupni prikaz prirodnih vrednosti jezera datira iz 1957. godine (Rafajlović i Seleši 1957), na osnovu kojih je doneto rešenje o njegovoj zaštiti kao Strogog prirodnog rezervata 1958. godine.
Kao mesto gnežđenja i boravka mnogih retkih ptica i kao stanica za odmor i ishranu većeg broja migratornih vrsta, Ludaško jezero je na osnovu Ramsarske konvencije svrstano u močvare od međunarodnog značaja 1977. godine, pri čemu je naša zemlja preuzela međunarodnu odgovornost za očuvanje, upravljanje i razumno održavanje i korišćenje jezera.
Regionalni park „Palić- Ludaš“ je proglašen 29.03.1982. godine, obuhvatajući širu okolinu jezera. Severoistočni deo jezera proglašen je za Strogi prirodni rezervat „Ludaš“. Regionalni park „Palić- Ludaš“ podeljen je na dva dela, zbog izgradnje autoputa 1991. godine, s tim da oba područja ostaju zaštićena istim režimom.
Jezero sa okolinom od 1989. godine tretira se kao područje od međunarodnog značaja za ptice (IBA N0 -033, površine 539 ha). Revizijom projekta IBA u 2000. godini, Ludaško jezero je ušlo u objedinjeno područje pod nazivom „Subotička jezera i pustare (IBA N0-002, na 20.000 ha) sa listom od 11 vrsta koje zadovoljavaju međunarodne kriterijume.
U postupku revizije i kategorizacije svih zaštićenih prirodnih dobara, Ludaško jezero je 1994. godine proglašeno Specijalnim rezervatom prirode Uredbom Vlade Republike Srbije („Sl. glasnik RS“ 56/94). Uredbom je određen i staralac prirodnog dobra, kao i načini obezbeđivanja sredstava neophodnih za sprovođenje zaštite.
Uredbom Vlade Republike Srbije („Sl. glasnik RS“ 30/06) prihvaćen je predlog za reviziju postojeće Uredbe i 2006. godine su proširene granice Rezervata čija površina sada iznosi 846,33 hektara.
